Mutsuz Çocuklar Ülkesi Kitap Özeti – Özgür Bacaksız

Özgür Bacaksız çocukluğuna dair anılarını anlattığı mutsuz çocuklar ülkesi kitap özeti adlı kitabıyla okuyucularını 90’lı yıllara götürüyor. Bu yıllarda çocuk olanların bu kitabı okurken büyük keyif alacakları ve birçok yerde kendilerini bulacakları kesin.

90’lı Yıllarda Çocuk Olmak

Çocukluk dönemi insan hayatında kalıcı izler bırakan bir dönemdir. İnsanların çocukluk dönemlerinde yaşadığı özlemler, üzüntüler, eksiklikler, hayal kırıklıkları yetişkinlik hayatındaki kişiliğin oturmasında büyük rol oynar.

Yazar 90’lı yıllarda çocuk olmuş ve o dönemlerde çocukların mutlu olması günümüzden daha kolaydı. Parasız olmanın insanları daha az etkilediği dönemlerdi çünkü sahip olunacak şey sayısı azdı. Günümüzdeki gibi bir teknoloji çılgınlığı o dönemler yaşanmıyordu ve çocuklar kendilerini diğerleri karşısında eksik hissetmiyordu. Özgür Bacaksız çocukluğunu o kadar samimi ve içten bir dille anlatmış ki bu yönüyle okuyucunun dikkatini hemen çekiyor.

Özgür Bacaksız her ne kadar kitabına mutsuz çocuklar ülkesi kitap özeti adını vermişse de 90’larda çocuk olanlar oldukça mutlu çocuklardı. Teknoloji bu kadar gelişmiş değildi belki ama sokaklarda özgürce oynayabilen çocuklar vardı. Özgür Bacaksız o dönem çocuk olmanın keyiflerinden de bol bol bahsetmiş kitabında. Her dönem olduğu gibi o yıllarda da insanlar arasında ekonomik farklılık vardı fakat uçurum günümüzdeki kadar derin değildi. Bu nedenle çocuklar ortak bir noktada buluşabiliyordu ve çocukların başkalarına duyduğu özenti daha azdı.

Yazar kitabı tamamen çocukluk anılarından oluşturmuş. Çocukluğunda yaşadığı mutlulukları, özlemleri ve hayal kırıklıkları kitabın özünü oluşturmuş. Yazar o dönemlerde insanların ne kadar küçük şeylerden mutlu olabildiklerine dikkat çekmiş. Yaşadığı arkadaşlıklar, düşmanlımlar, öfkeler o dönem çocuk olan bir insanın gözü ve duygularıyla anlatılmış.

Çocukluk

O dönemlerde çocuk olanlar Süper Baba ve Bizimkiler gibi aile dizileriyle büyüdü. İnsanlara empoze edilen sevgi ve aile birlikteliğiydi. Çocuklar sevmeyi biliyordu, saflığı biliyordu. 90’lı yıllarda çocuk olmanın hakkı veriliyordu ve çocuk dediğin saf olurdu. Entrika dolu diziler insanların hayatlarına henüz girmemişti ve kovboy filmleri dışında silahlar patlamıyordu. Özgür Bacaksız o dönemin saflığını ve iyi niyetini mutsuz çocuklar ülkesi kitap özeti adlı kitabında kendi ağzından anlatmış.

Çocukluk anıları insanları hayatları boyunca takip eder. Yazar çocukluk anılarının kendi hafızasında nasıl yer ettiğini bu kitabıyla anlatma imkanı bulmuş. Anılar unutulmamış ve yazılara dökülerek kitap haline gelmiş. Çocukluğunda çektiği acıların hayatında nasıl yer ettiğini “acı zamanla geçer, acı çekmiş olmak geçmez. Hatırlanan kısım ikinci kısımdır” sözleriyle ifade ediyor.

Kendi mutlulukları için başkalarını mutsuz eden insanları çirkin insanlar olarak tanımlıyor. O dönem biriktirdiklerinin kendi yüreğinde yarattığı tahribattan bahsediyor. Çocukluğuna duyduğu özlemi “bazen insan eskisi olmak istiyor, ama ölen kelebek bir daha tırtıla dönüşmez ki” sözleriyle okuyucuya aktarıyor. Kimi çocuk şanslı kimi ise şanssız doğar fakat çocukluğun saflığı insanın hayatında bir daha yaşayamayacağı bir güzelliktir.

[Toplam:0    Ortalama:0/5]